|
Share this
Mister Wong
Digg
Del.icio.us
Slashdot
Furl
Yahoo
Technorati
Newsvine
Googlize this
Blinklist
Facebook
Wikio
Export PDF
Print
E-mail
―आजभोलि केमा व्यस्त हुनुहुन्छ?
निर्माणाधिन दुई सिनेमामा सलंग्न छु। भरखरै भाटभटेनीमा एउटा फेसन क्लब सुरु गरेकी छु।
नायिकामै मात्र सन्तुष्ट हुन नसकेर यो व्यवसायमा लाग्नु भएको हो?
एउटा कारण त्यो पनि हो। तर, फेसनमा मेरो मन मात्र भरखरै तानिएको भने हैन। सयभन्दा बढि सिनेमामा म आफै फेसन डिजाइनरको रुपमा काम गरीसकेकी छु। नेपाली चलचित्रमा प्रयोग भईरहेको फेसनको शैली र स्तरमा चित्त बुझेन। सिने उद्योगको सुधारका लागि ब्यबसायिक रुपले मैलै थालेको प्रयास हो यो।
सिने उद्योग व्यापार मात्रै हो त?
पक्कै पनि यो व्यापार मात्र हो। सागसागै थुप्रै मान्छेको सोख र रहरसाग यसको सम्बन्ध छ। सजिलै मन छुन सक्ने सिनेमा कला क्षेत्रको सर्वोच्च बिद्य हो। खासगरी सर्वाधरणको चेतनास्तर बृद्धिका लागि पनि यसले उत्तिकै भूमिका खेलेको हुन्छ।
नायिकाहरूलाई प्रायः ग्ल्यामर भूमिकामा उतार्न चलन छ नेपाली सिने उद्योगमा यो किन?
ग्ल्यामर भन्ने शब्द नै केटी मान्छेसाग नजिक छ। नायिकालाई हेर्ने नजर नै अरूलाई भन्दा भिन्न हुन्छ। दर्शकले यस्तै आशा गर्छ जस्तो लाग्छ।
ग्ल्यामरका नाउामा पछिल्लो समयमा नायिकाहरू अश्लिलतातर्फ उन्मुख भएको आरोप छ नि?
मलाई त्यस्तो लाग्दैन। यो परम्परागत हेराई मात्र हो। म त यौनमा स्वतन्त्रता हुनपर्छ भन्ने पक्षमा छु। समाजको सकरात्मक परिवर्तको एउटा बाटो यौन स्वतन्त्रता पनि हो। यौनका बारेमा समाज खुल्ला हुदै जाादा विगतमा भन्दा आजकल बलात्कार, हत्या जस्ता घटनामा कमी आएको छ।
विपना थापाले राजनीति गरेको भन्ने आरोप पनि सुनिन्छ नि?
सचेत नागरिकका हैसियतले देशको राजनीतिमा चासो राख्नु स्वभाविक छ। देशको दुर्दशाका हेर्न नसकेर आवाज उठाउादा कसैले आरोप लगाउाछ भने मेरो भन्नु केही छैन। सााच्चिकै भन्नुपर्दा धेरै नेपाली सिनेकर्मी राजनीतिक चेतनाबाट टाढा छन् र यस्तो कुरा उठाइराख्छन्। खराब ब्यबस्था र प्रवृति बिरुद्ध लाग्नुपर्छ।
सेन्सरबोर्डमा पाएको जिम्बेवारी त अस्विकार गर्नभयो रे नि?
खासमा नेपाली चलचित्रका लागि नीति निर्माण गर्न ठाउा भनेको चलचित्र विकास वोर्ड हो। जताततै ३३ प्रतिशत महिला सहभागिताको कुरा चलिरहादा भरखरै विकास वोर्ड भएको नियुक्तिमा एकजना पनि महिला सहभागी गराईएन। मात्र भत्ता खाने ठाउा सेन्सर बोर्डमा जानु मैले उपयुक्त ठाानिन। मेरो भन्दा पनि सिने क्षेत्रमा कार्यरत नारीहरूको अपमान हो यो भन्ने ठानेकी छु।
उसोभए सिनेक्षेत्रमा कार्यरत नारीहरूसंग सहमति भएर विरोधमा लाग्नु परेन त?
मैले त सबैसाग आह्वान गरेकी छु तर अहिलेसम्म वातावरण बनेको छैन। यसमा मिडियाले पनि केही भूमिका खेलिदिए हुन्थ्यो भन्ने लाग्छ।
यस्तो सिनेमा बनाउन सके हुन्थ्यो भन्ने कुनै विषयबस्तु मनमा खेलीराखेको छ की?
स्वर किन्नरी तारादेवीको जीवनमा आधारित सिनेमा बनाउने र अभिनय गर्ने ठुलो रहर छ।
अन्तमा आगामी लक्ष्यबारे?
अहिलेसम्म आफु सफल कलाकार भएको अनुभुति भएको छैन। एउटा सफल कलाकार बनेर समाजमा उदहारण बन्न सकु भन्ने लाग्छ।
निर्माणाधिन दुई सिनेमामा सलंग्न छु। भरखरै भाटभटेनीमा एउटा फेसन क्लब सुरु गरेकी छु।
नायिकामै मात्र सन्तुष्ट हुन नसकेर यो व्यवसायमा लाग्नु भएको हो? एउटा कारण त्यो पनि हो। तर, फेसनमा मेरो मन मात्र भरखरै तानिएको भने हैन। सयभन्दा बढि सिनेमामा म आफै फेसन डिजाइनरको रुपमा काम गरीसकेकी छु। नेपाली चलचित्रमा प्रयोग भईरहेको फेसनको शैली र स्तरमा चित्त बुझेन। सिने उद्योगको सुधारका लागि ब्यबसायिक रुपले मैलै थालेको प्रयास हो यो।
सिने उद्योग व्यापार मात्रै हो त?
पक्कै पनि यो व्यापार मात्र हो। सागसागै थुप्रै मान्छेको सोख र रहरसाग यसको सम्बन्ध छ। सजिलै मन छुन सक्ने सिनेमा कला क्षेत्रको सर्वोच्च बिद्य हो। खासगरी सर्वाधरणको चेतनास्तर बृद्धिका लागि पनि यसले उत्तिकै भूमिका खेलेको हुन्छ।
नायिकाहरूलाई प्रायः ग्ल्यामर भूमिकामा उतार्न चलन छ नेपाली सिने उद्योगमा यो किन?
ग्ल्यामर भन्ने शब्द नै केटी मान्छेसाग नजिक छ। नायिकालाई हेर्ने नजर नै अरूलाई भन्दा भिन्न हुन्छ। दर्शकले यस्तै आशा गर्छ जस्तो लाग्छ।
ग्ल्यामरका नाउामा पछिल्लो समयमा नायिकाहरू अश्लिलतातर्फ उन्मुख भएको आरोप छ नि?
मलाई त्यस्तो लाग्दैन। यो परम्परागत हेराई मात्र हो। म त यौनमा स्वतन्त्रता हुनपर्छ भन्ने पक्षमा छु। समाजको सकरात्मक परिवर्तको एउटा बाटो यौन स्वतन्त्रता पनि हो। यौनका बारेमा समाज खुल्ला हुदै जाादा विगतमा भन्दा आजकल बलात्कार, हत्या जस्ता घटनामा कमी आएको छ।
विपना थापाले राजनीति गरेको भन्ने आरोप पनि सुनिन्छ नि?
सचेत नागरिकका हैसियतले देशको राजनीतिमा चासो राख्नु स्वभाविक छ। देशको दुर्दशाका हेर्न नसकेर आवाज उठाउादा कसैले आरोप लगाउाछ भने मेरो भन्नु केही छैन। सााच्चिकै भन्नुपर्दा धेरै नेपाली सिनेकर्मी राजनीतिक चेतनाबाट टाढा छन् र यस्तो कुरा उठाइराख्छन्। खराब ब्यबस्था र प्रवृति बिरुद्ध लाग्नुपर्छ।
सेन्सरबोर्डमा पाएको जिम्बेवारी त अस्विकार गर्नभयो रे नि?
खासमा नेपाली चलचित्रका लागि नीति निर्माण गर्न ठाउा भनेको चलचित्र विकास वोर्ड हो। जताततै ३३ प्रतिशत महिला सहभागिताको कुरा चलिरहादा भरखरै विकास वोर्ड भएको नियुक्तिमा एकजना पनि महिला सहभागी गराईएन। मात्र भत्ता खाने ठाउा सेन्सर बोर्डमा जानु मैले उपयुक्त ठाानिन। मेरो भन्दा पनि सिने क्षेत्रमा कार्यरत नारीहरूको अपमान हो यो भन्ने ठानेकी छु।
उसोभए सिनेक्षेत्रमा कार्यरत नारीहरूसंग सहमति भएर विरोधमा लाग्नु परेन त?
मैले त सबैसाग आह्वान गरेकी छु तर अहिलेसम्म वातावरण बनेको छैन। यसमा मिडियाले पनि केही भूमिका खेलिदिए हुन्थ्यो भन्ने लाग्छ।
यस्तो सिनेमा बनाउन सके हुन्थ्यो भन्ने कुनै विषयबस्तु मनमा खेलीराखेको छ की?
स्वर किन्नरी तारादेवीको जीवनमा आधारित सिनेमा बनाउने र अभिनय गर्ने ठुलो रहर छ।
अन्तमा आगामी लक्ष्यबारे?
अहिलेसम्म आफु सफल कलाकार भएको अनुभुति भएको छैन। एउटा सफल कलाकार बनेर समाजमा उदहारण बन्न सकु भन्ने लाग्छ।