Weekly Nepal

राष्ट्रपतिको चिन्ता

Details

Category: पोबनं ४९१०

राष्ट्रपति डा. रामवरण यादव मुलुकको भविष्यप्रति चिन्तित छन् भन्ने कुरा राष्ट्रपतिले पाल्पा महोत्सवमा गरेको भाषणबाट बुझ्न सकिन्छ। राष्ट्रपति यादवले पश्चिमाञ्चल औद्योगिक व्यापार मेलाको उद्घाटन गर्दै पाल्पामा मनको कुरा खोले। 
राष्ट्रपतिले यो संक्रमणको समयलाई आफ्नो अग्नि परीक्षा भएको बताउँदै कुनै पनि हालतमा राष्ट्रिय अखण्डता र स्वाधीनता जोगाउने प्रतिबद्धता गरे। आफू तराईबासी भएर पनि राष्ट्रपतिले सिंगो नेपालीको भावनालाई बुझेरै मुलुकको अखण्डता प्रति चिन्ता जाहेर गरेको हुनुपर्छ। 
मुलुकमा गणतन्त्र स्थापना भएपछि सिद्धान्त, विचार र पार्टी छाडेर जातिय पार्टीका भूरे टाकुरे नेता बनेका मधेशवादी दलहरूले तराईलाई टुक्र्याउने अभिव्यक्ति दिइरहेका बेला राष्ट्रपतिले राष्ट्रिय अखण्डता जोगाउने कुरा गरेर सिंगो नेपाली जनताको भावनाको कदर गरेका छन्। एउटा सामान्य जनताको छोरो आज मुलुकको राष्ट्रपति जस्तो पदमा पुग्नु सामान्य कुरा होइन, यसका लागि हजारौंले बलिदानी दिएका छन्। नेपाली जनताको बलिदानीबाट प्राप्त लोकतन्त्र गणतन्त्रको रक्षा गर्नका लागि पनि राष्ट्रपतिबाट पहल हुनु जरुरी छ। 
– आलोक शाक्य
तानसेन

गृहमन्त्रीको मुखुण्डो उघि्रयो
सर्वोच्च अदालतले जथाभावी नेपाली नागरिकता वितरणमा रोक लगाएको छ। यसमा सर्वोच्च अदालतलाई धन्यवाद दिनैपर्छ। गृहमन्त्री विजयकुमार गच्छेदारले मन्त्री स्तरीय निर्णय गरेर जन्मका आधारमा नागरिकता पाएका व्यक्तिका सन्तानलाई वंशजका आधारमा नागरिकता दिन ७५ वटै जिल्ला प्रशासन कार्यालयलाई सर्कुलर गरेका थिए। त्यो सर्कुलर पाएपछि झापाका प्रजिअ गेहनाथ भण्डारीले त्यो राष्ट्रघाती सर्कुलरको विरोध नै गरे। अन्ततः उनको सरुवा समेत भएको खबर पाइयो। 
नागरिकताका बारेमा यस अगाडि पनि धेरै विवाद आएकाले त्यसको छानविननै नगरी हचुवाको भरमा नागरिकता वितरण गरिनु हुन्न। यस अगाडि पाँचदेखि दश हजार सम्ममा भारतीयहरूले नागरिकता खरिद गरेको समाचार सार्वजनिक भइसकेको छ। जो नेपाली हो, त्यो चाहे पहाडको होस् वा तराईको। तिनीहरू नागरिकताबाट वञ्चित हुनु हुन्न। तर, जो नेपाली नै होइनन्, तिनलाई नागरिकता वितरण गर्नु ठूलो अपराध हो। यस घटनाले गृहमन्त्री गच्छेदार अपराधी मात्रै होइनन्, राष्ट्रघाती पनि हुन् भन्ने छर्लङ्ग भएको छ। 
यस्ता भ्रष्ट, राष्ट्रघातीलाई माओवादीले गृहमन्त्री जस्तो पद सम्पनु अर्को अपराध हो। राष्ट्रिय स्वाधिनताको ठूला ठूला भाषण गर्ने, भारतलाई मुख्य शत्रु किटान गर्ने माओवादी नेतृत्वको सरकार भएकै बेला घटेको यस घटनाले माओवादी पनि राष्ट्रघाती रहेछ भन्ने कुरा बुझ्न नेपाली जनतालाई अझ सजिलो भएको छ। 
– विकास लामा
मकवानपुर

ट्राफिकको ध्यान जाला?
राजधानीमा ट्राफिक व्यवस्थालाई सुदृढ बनाउने काम सुरु भएको छ। राती मदिरा सेवन गरेर सवारी चलाउने देखि सिट बेल्ट नबान्ने चालक र यात्रुमाथि कारवाही चलाउनेसम्मका अन्तर्राष्ट्रिय मान्यतालाई यहाँ कार्यान्वयन गरिँदैछ। तर, सार्वजनिक सवारीमा यात्रा गर्दा यात्रुहरूले ड्राइभर, खलासीबाट भोग्नुपर्ने दुर्व्यवहार र एउटा माइक्रोबसमा सिटभन्दा बढी यात्रु कोचिनु पर्ने समस्याको मुक्ति कहिले पाउने हो? यसका बारेमा पनि ट्राफिक प्रहरीले एउटा नियम बनाएर क्षमताभन्दा बढी यात्रु बोक्ने, जथाभावी सवारी साधन रोक्ने र मिटर बिगारेर ट्याक्सी चलाउनेहरू माथि कडा कारवाही गरे राजधानी जस्तो ठाउँमा यात्रा गर्ने स्वदेशी, विदेशी यात्रुहरूलाई पनि सुविधा हुने थियो।
अर्को कुरा, राजधानीमा दुर्घटनाको कारण जथाभावी सवारी चलाउनु पनि एक हो। माइक्रोबसका चालकहरू यस मामिलामा गम्भीर देखिँदैनन्। भर्खर खलासीबाट पैसाको भरमा ड्राइभिङ लाइसेन्स किनेका चालकहरू लापरवाही ढंगले सवारी चलाउँछन्। यसको पनि अनुगमन भए राम्रो हुने थियो। 
– निरा सिग्देल
कोटेश्वर

डिआईजी सुशीलको यस्तो हो कहानी 
बदनाम भइरहेको सशस्त्र प्रहरीका डिआईजी रञ्जन कोइराला यतिखेर श्रीमती हत्याको अभियोगमा जेल जाने तयारीमा छन्। तर, उनीजस्तै स्वभावका र धेरै महिलाहरुको जीवन बर्बाद बनाएका अर्का डिआईजी सुशिलकुमार श्रेष्ठलाई भने सशस्त्र प्रहरीले नै संरक्षण गरिरहेको छ। 
गत साता साप्ताहिकमा प्रकाशित सुशिलको बारेमा लेखिएको समाचार अपूर्ण छ। हालसम्म उनले झन्डै एक दर्जन महिलाहरुलाई आफ्नो अस्थायी श्रीमती बनाइसकेका छन्। तर, अचम्म के छ भने त्यसरी बिहे गरेका महिलासँग उनी केही वर्षभन्दा बढी बस्दैनन्। 
सशस्त्र प्रहरीका धेरैले अझै पनि केही वर्षअघि नै उनले छोडिसकेकी भावना भनिने मिथिला राईलाई नै उनको श्रीमतीको रुपमा चिन्दथे। तर आजभोली उनको बारेमा सञ्चारमाध्यममा समाचार आएपछि मात्र धेरैले उनको वास्तविकता थाहा पाएका छन्। 
अझ रञ्जनकी कान्छी श्रीमतीका रुपमा चिनिएकी तारा रेग्मीसँग पनि उनको एक समय निकट सम्बन्ध थियो। पछिल्लो समयमा मेनपवार व्यावसायी पारस लोहनीसँगको उनको निकट छ। पारसको मेनपावरमार्फत श्रेष्ठले मान्छेहरु विदेश पठाउने गर्दछन्। 
पछिल्लो वर्ष उनले व्यवसायी अम्बिका शर्मालाई आफ्नो बनाएका थिए। तर उनको भावनासँग खेलवाड गरी उनलाई नै बदनाम गराउने काममा यतिखेर सुशिल लागेका छन्। मन्दिरमा उनीहरुले विवाहसमेत गरेको खुलासा भएको छ। सुशिल आफ्नो व्यक्तिगत स्वार्थका लागि मात्र महिलासँग नजिकिदै आएका छन्। आर्थिक तथा राजनीतिक स्वार्थका लागि उनी शर्मासँग नजिकिएका हुन्। तर, अहिले आएर उनीविरुद्ध दुष्प्रचार गर्दै हिँड्न थालेका छन्। सुशिल सेनाबाटै आएकाले सशस्त्रका महानिरीक्षक शैलेन्द्रकुमार श्रेष्ठले उनलाई कारबाही गर्न नसकेको हुनुपर्छ। उनकी जेठी श्रीममी अञ्जलीले सुशिलविरुद्ध आईजीपी श्रेष्ठलाई धेरै पहिला नै उजुरी दिइसेकेकी थिइन्। तर कारबाही गर्छु भन्दै शैलेन्द्रले आलटाल गर्दै आएका छन्। 
केही महिनाअघि मात्र सुशिलले व्यवसायी शर्मासँग गोप्य रुपमा बिहे गरेका थिए। त्यसको फोटोसमेत श्रेष्ठसँग रहेको उनका साथीहरुले बताउने गरेका छन्। तर, आर्थिक र राजनीतिक पावर प्रयोग गर्नका लागि मात्र सुशिलले अम्बिकासँग मायाको नाटक गरेका हुन् र अहिले उनीसँग छुट्नका लागि उनले शर्माकै गलत प्रचार गरेका हुन्। 
सबैलाई थाहा छ, सशस्त्र प्रहरी लगातार बदनाम हुँदै गइरहेको छ। यस्तो अवस्थामा यस्ता बदनाम डिआईजीलाई सशस्त्रका महानिरीक्षकले किन कारबाही गर्न नसक्नु आश्चर्यजनक विषय छ। यदि उनीमाथि कारबाही हुन सकेन भने सशस्त्र प्रहरीले थप बेइज्जती कमाउनु पर्नेछ।
– भुवन श्रेष्ठ, न्यूरोड 

घुमुवाले दुःख दिए 
गौशला प्रहरी प्रभागमा जुन हाकिम आएपनि हामी व्यवसायीलाई दुःख दिन छाडेका छैनन्। हालका प्रभागका हाकिम इन्सपेक्टर अपिल बोहोरा सबैभन्दा घुस्याहा प्रहरी अधिकारी रहेछन्। उनले घुमुवा हवल्दार दिलबहादुर खत्रीलाई परिचालन गरी यहाँका होटल तथा लजबाट नियमित रुपमा रकम असुली गरिरहेका छन्। घुमुवा खत्री दुई वर्षभन्दा लामो समयदेखि यस क्षेत्रमा कार्यरत छन्। यहाँका होटलबाट जुन हाकिम आएपनि महिनावारी असुली गर्ने जिम्मा उनले नै पाउने गरेका छन्। 
अहिले पैसामात्र नभई महंगा मदिरा तथा विभिन्न सामानहरु माग्दै उनले सताउने गरेका छन्। रातोपुल क्षेत्रमा संचालित रेष्टुरेन्ट र गेष्ट हाउसमा हुने अवैध धन्दामा पनि उनले आँखा चिम्लने गरेका छन्। तर इन्सपेक्टर बोहोरा र हवल्दार खत्रीको बारेमा माथिल्लो हाकिमले थाहा नपाएका हुन् वा मिलेमतो गरेका हुन् खुल्न सकेको छैन।
– रेष्टुरेन्ट व्यवसायी
गौशाला